📖 زندگی‌نامه

او علاقه و عشق خود به امام حسین را در کلاس پنجم دبستان نشان داده بود. در آن ایام طاغوت در همه جا جلوه داشت و عرصه، عرصة جولان طاغوتیان بود. معلم کلاس برای، «خود‌شیرینی» گفته بود: امام حسین به‌خاطر سیاست و حکومت شهید شد.
او با شنیدن این حرف به‌شدت با معلم درگیر شده بود، که این برخورد منجر به اخراج او از کلاس و مدرسه شد. البته بعد با وساطت بزرگان دیزیچه که همگی طرفدار ولایت و کلام این نوجوان، یعنی مرتضی بودند، به مدرسه برگشت و در آن مدرسه تا پایان دوره ابتدایی ادامه تحصیل داد.
در سال دوم راهنمایی بود که بر خود وظیفه دانست برای کمک به جبهه برود، لذا با وجود داشتن جُثه کوچک با استفاده از زرنگی خاص خود به جبهه اعزام شد.
او در سال 62 دو ماه درجبهه‌های حق علیه باطل حضور داشت و در نهایت به دستور مقامات ارشد به مرخصی آمد و در شهریور همان سال مجدداً به جبهه اعزام شد و به‌علت اصابت ترکش خمپاره به دستش مدتی در بیمارستان و منزل استراحت نمود. پس از بهبودی نسبی، دوباره به منطقه عملیاتی برگشت و با شرکت در عملیات والفجر 4 در جزیزه مجنون که سخت‌ترین نقطه جنگی بود، اوج فداکاری و تعهد خود را به ولایت، به اثبات رسانید.
مرتضی در آن عملیات بر اثر اصابت ترکش خمپاره به ناحیه سر به فیض شهادت نایل آمد. پیکر پاکش به دیزیچه منتقل و در گلزار شهدا به خاک سپرده شد.

📝 وصیت‌نامه