📖 زندگی‌نامه

وقتی پادگان مهاباد با تدبیر غلط هیئت به‌ظاهر حسن نیت به دست ضد انقلاب افتاد، این موضوع ضد انقلاب را حریص¬تر کرد که دست تجاوز به سمت دیگر پادگان‌ها از جمله پادگان‌های سنندج و مریوان دراز کند. با توجه به اینکه در پادگان سنندج تسلیحات یک لشکر کامل وجود داشت و اگر این تسلیحات به‌دست ضد انقلاب می¬افتاد، وضعیت کشور و غرب کشور به مراتب بغرنج¬تر می‌شد، نیروهای طرفدار انقلاب بر آن شدند پادگان را به هر قیمتی هست، حفظ کنند. ضد انقلاب برای اجرای این هدف ابتدا باشگاه افسران را که در خارج از پادگان قرار داشت، محاصره کرد و شروع به کشتار نیروهای مدافع باشگاه نمود. کارکنان مستقر در پادگان که متشکل از ارتشی‌ها و سپاهی‌های اهل استان اصفهان بودند، به مقابله پرداختند. ضد انقلاب در تسریع اهداف خود و اشغال باشگاه، آب را بر روی کارکنان باشگاه بست و راه خوراک را سد کرد؛ با این حال نیروهای مدافع توانستند بیست روز مقاومت کنند؛ اما ضد انقلاب و احزاب حاضر در سنندج گستاخی را به جایی رساندند که سرگرد نصرت‌زاده فرمانده تیپ 1 را اسیر کردند و او را ناجوانمردانه به شهادت رساندند و سپس جنازه‌اش را در میدان شهر آویزان کردند.
نیروهای حاضر در پادگان که چهارصد تن بودند، با اقدامی خودجوش به شهر حمله کردند و پس از یک نبرد خونین که بیش از یک هفته به طول انجامید، توانستند محاصره شهر سنندج را بشکسته و پادگان و شهر را آزاد کنند. این حرکت تأثیر بسیاری در حفظ شهر و پادگان به جای گذاشت و موازنه جنگ داخلی به نفع نیروهای طرفدار انقلاب چرخید.
روند دفاع از سنندج و مریوان و سایر نواحی کردستان همان‌گونه ادامه داشت و در هر دوره قهرمانانی جلوه می¬کردند و در راه حفظ سنندج و حومه آن به شهادت می¬رسیدند. یکی از قهرمانان مدافع سنندج، شیرمردی از روستای قلعه میرزمان ديزيچه بود که در لباس مقدس سربازی به دفاع از فرودگاه و رادیو و تلویزیون و تپه‌های مشرف به سنندج مشغول بود. او عاشقانه به دفاع از مرزهای ایران اسلامی مشغول بود و اوقات فراغت خود را با ذکر خدا و قرائت قرآن و عبادت سپری می¬کرد. این مرد بزرگ که عباسعلی نام داشت، یکی از عاشقان امام بود و ولایت‌مداری خود در اطاعت از دستورهای رهبر می‌دانست. این قهرمان الهی سرانجام در 7/2/65 در ایامی که نیروهای ایران اسلامی در تدارک عملیات وسیعی علیه دشمن بودند، به فیض شهادت نایل آمد.
پیکر پاک او پس از تشییع با تشریفات نظامی در سنندج به مبارکه منتقل شد و در آنجا پس از تشییع باشکوه به وینیچه منتقل گشت و سپس به محله قلعه میرزمان انتقال یافت. در حقیقت پیکر پاک او چهار بار تشییع شد و این‌گونه ملت شهیدپرور و قدردان ایران از زحمات و جانفشانی این قهرمان قدردانی کردند.

📝 وصیت‌نامه