فرزند جعفر
تاریخ تولد: 1345 | تاریخ شهادت: 1367/03/01
محل شهادت: مریوان
ماه مبارك رمضان بود؛ ماه روزهداري و عبادت؛ ایامی كه بهترين مرد خدا، مولا علی علیهالسلام در محراب شهادت چهرهاش از خون جبين رنگ شفق به خود گرفت.
کودكي در اين ماه عزيز پا به عرصه وجود ميگذارد كه پدر و مادر به مباركي اين ماه عزيز، اسم او را رمضان ميگذارند تا پيرو مولا علي (ع) باشد و در كار و تقوا و شهادت به او اقتدا كند.
شهيد رمضان حيدري در سال 1345 در خانوادهای از طبقه كارگر و مذهبي به دنيا آمد. خانواده چون از نظر اقتصادي وضع مناسبي نداشت، رمضان از همان كودكي يار و مددكار پدر شد تا در كارهای كشاورزي به او كمك كند. او آنقدر در امور كشاورزي فعالیت و تلاش كرد تا سرانجام خودش به تنهایي كار كشاورزي پدر را به دست گرفت. او از كاركردن در مزرعه لذت ميبرد و به كارهای كشاورزي عشق ميورزيد و از اينكه ميتوانست از راه كشاورزي خانواده را اداره نمايد، بسيار خشنود بود و خداوند را شكر ميكرد. رمضان با این که خود نتوانسته بود ادامه تحصيل بدهد، ولي برادران خود را به ادامه تحصيل سفارش ميكرد. لطافت طبيعت و صحرا و محيط مذهبي خانواده، از او مردي حساس و مؤمن ساخته بود، به طوري كه با همه مهربان بود و به قول معروف آزارش به يك مورچه هم نميرسيد. او حتي در كارهاي خانه به مادرش هم ياري ميرساند تا دعاي خير مادر هميشه توشة راهش باشد. او در دوران دفاع مقدس احساس دين ميكرد و دلش در هواي جبههها پر ميزد و دوست داشت دوشادوش همرزمان در مقابل تجاوز دشمن بايستد؛ بنابراين در سال 1365 لباس مقدس سربازي را به تن كرد تا پاي در جبهه نبرد بگذارد. او ابتدا براي طي دوره آموزشي به لشكر خرمآباد اعزام شد و در مدت سه ماه دوره آموزشي را پشتسر گذاشت. حالا زمان آن رسيده بود تا در منطقه سردشت و مريوان اداي وظيفه كند.
شهيد رمضان حيدري بعد از اعزام به مريوان و سردشت، تمام مدت سربازي خود را در اين منطقه گذراند تا اينكه در 1/3/1367 در منطقه مريوان در اثر تركش خمپاره به فيض عظيم شهادت نایل آمد.
شهيد رمضان حيدري مظلوم زيست و مظلومانه شهيد شد او در ماه رمضان آمد و در رمضان هم به ملكوت اعلا پيوست.
شهيد رمضان حيدري در وصيتي كوتاه، خطاب به برادرانش سفارش ميكند: مبادا پدر و مادرشان را تنها بگذارند. همان گونه كه من يار و مددكار آنها بودم، شما نيز يار و مددكار آنها باشيد.
